Het licht uitdoen | Verhalen achter de zorg
Christel schrijft haar ervaringen op om herinneringen in de zorg te koesteren.
In deze serie deelt Christel, een van onze zorgverleners, persoonlijke ervaringen die hen diep hebben geraakt. Ze schrijft haar verhalen op als een manier om deze herinneringen te verwerken en te koesteren. Deze verhalen geven een kijkje achter de schermen van palliatieve zorg, waar menselijkheid, comfort en herinneringen samenkomen.
Je was onderweg naar een melding met je autohulpdienst, maar het bleek loos alarm te zijn. Onderweg naar huis werd je ineens onwel achter het stuur. Uiteindelijk verloor je de controle en belandde je met je truck hoog tegen een boom.
De maanden die volgden bracht je afwisselend door op de IC en MC. Twee weken geleden zei je dat je graag naar huis wilde. Er werd besloten om je, met alle zorg en apparatuur die nodig was, naar huis te verplaatsen. De IC-zorg werd zo veel mogelijk voortgezet in je eigen omgeving. Moeilijk, maar niet onmogelijk.
Ik werd onderdeel van het team dat je thuis mocht ondersteunen. Wat de komende maanden zouden brengen, wisten we niet, maar samen met je vrouw en kinderen besloten we om zo positief mogelijk te blijven. Een gezonde positiviteit, die altijd de realiteit in de ogen zag. Ondanks alle slangen en drains had je nog steeds kwaliteit van leven. Je was thuis, en vanuit je bed had je zicht op je bedrijf, je 26 sleepwagens en even zoveel chauffeurs. Het gaf je rust en voldoening.
Afgelopen donderdag ging het ineens slecht. Ik zag dat je lichaam het begon op te geven. Voorzichtig vroeg ik je wat je nog wilde. Als verpleegkundige stonden we op de grens van wat we konden doen. Je begon explosief te braken, en ik besloot je sonde af te koppelen in de hoop dat je rust zou vinden.
Vrijdag, terwijl de nacht nog langzaam overging in de dag, ging het echt mis. Je vrouw en kinderen kwamen bij je zitten. De pijn werd ondraaglijk, en ik zei zachtjes: “Het is tijd om te gaan slapen.” Ik koppelde alles los en bracht je rustig in slaap.
Enkele uren later opende je je ogen. Met een heldere blik keek je ons aan. Je sprak je laatste woorden, krachtig en rustig: “Lieve mensen, ik ga het licht uit doen.” Je legde je hoofd neer en met een grote glimlach viel je definitief in slaap.
Na meer dan vijf maanden overleed je aan de gevolgen van het ongeval. Ik ben dankbaar dat ik jou en je gezin heb mogen bijstaan in deze laatste dagen. Met liefde gedaan.
Onderweg naar huis merkte ik dat mijn wangen nat werden. De afgelopen 48 uur hadden me diep geraakt.
Of wil je passend advies ontvangen? Vul onderstaand formulier in. En krijg dezelfde werkdag nog antwoord op jouw vraag.
Contactformulier onderaan verschillende pagina's
Ontdek meer
Onze kennisbank staat vol heldere artikelen die helpen palliatieve zorg beter te begrijpen en toe te passen. Overzichtelijk én praktisch.
Open over het einde
De dood is vaak een onderwerp dat we liever vermijden. Toch geeft open praten over het einde rust en duidelijkheid aan jou én je naasten.
Dit artikel vertelt wat je kunt verwachten in de laatste weken voor overlijden, zodat je beter voorbereid bent en gerustgesteld.
